CSC Plein

Home | Contact | ?Help | share:    | follow: @hanscsc @csc2016 | aanmelden

Stichting Christelijk-Sociaal Congres

Missie, Geschiedenis, Doelstelling

De Stichting Christelijk-Sociaal Congres is een organisatie van organisaties. Het hoogste orgaan is de Raad van Toezicht. Hierin zijn de aangesloten organisaties vertegenwoordigd waarvan een deel ook in financiële zin CSC draagt.

Geschiedenis en verworteling Christelijk-Sociaal Congres

Het Christelijk Sociaal Congres van 1991, waarop bedreigde verantwoordelijkheid centraal stond, vond plaats ter herdenking van het verschijnen van Rerum Novarum in mei 1891 en het Christelijk Sociaal Congres van november 1891.

Volgens de organisatoren van het Christelijk Sociaal Congres van 1991 was er sprake van vakante verantwoordelijkheid. Veel mensen namen niet hun verantwoordelijkheid of kregen geen verantwoordelijkheid toebedeeld.

Verantwoordelijkheid was de basis voor een christelijk-sociale mensvisie en moest leiden tot vernieuwing van het beleid. Er was te veel sprake van functionele verantwoordelijkheid: een verantwoordelijkheid die beperkt blijft tot de toegewezen taak binnen de bestaande taakverdeling. Daarom was dringend kritiek op de bestaande orde gewenst. Die kritiek kwam voort uit de christelijk-sociale mensvisie, waarin het aanspreken van de mens op zijn verantwoordelijkheid centraal staat.

Ook in 1891 was kritiek op de bestaande sociaal-economische orde dringend noodzakelijk. Gedurende de laatste drie decennia van de negentiende eeuw begon het verhaal van de Christelijk Sociale Beweging met de oprichting van christelijk-sociale organisaties. Het besef dat de positie van de arbeider onder het liberale en kapitalistische regime onrechtvaardig was en de menselijkheid van de arbeider werd geschaad, vormde de aanleiding tot actie in christelijke kringen. Christenen beseften dat er een ‘sociale kwestie’ was en dat zij geroepen waren om op te treden.

Van Katholieke zijde was het antwoord op de sociale kwestie de publicatie van de encycliek ‘Rerum Novarum’. In deze encycliek stelt paus Leo XIII de nood van de arbeider centraal. Hij noemt de ongekende groei van de industrie, de veranderingen in bedrijfstechniek, de gewijzigde verhoudingen tussen arbeider en werkgever, de opeenhoping van rijkdom bij weinigen en het gebrek van de grote massa. Door het ontbreken van een organisatie van arbeiders, zoals vroeger die in de gilden wel bestond, vallen de arbeiders onverdedigd ten prooi aan de concurrentie en het winstbejag van de kapitalist. Rerum Novarum spreekt over de kringen van kapitaal en arbeid en daarmee verbonden die van rijk en arm en de ongelijkheid en onderdrukking die in deze relatie heersen.

In Rerum Novarum is de doorbreking van de anonimiteit die met de positie en massaliteit van de arbeidersklasse samenhangt, het centrale uitgangspunt.

Het antwoord op de sociale kwestie van protestantse zijde is het Sociaal Congres van 1891. Abraham Kuyper, de protestantse inspirator van de christelijk-sociale beweging in Nederland, herhaalt voor het Sociaal Congres van 1891 wat al door Bilderdijk en door Groen van Prinsterer was verwoord en door het socialisme als aanklacht tot de wereld was gericht. Kuyper wil duidelijk maken dat binnen eigen protestant-christelijke kring veel langer al een besef heerst van de nood die in de maatschappij ontstaan is, maar dat hij beschaamd is dat het zo lang heeft moeten duren voordat er iets daadwerkelijks ondernomen werd.

Die nood houdt in dat er een te grote groep armen lijdt onder de macht van het geld. Rijk en arm ontbreekt het aan een centrum van vereniging. Het geldbezit is , als gevolg van het individualisme van de Franse Revolutie, de afgod van de bourgeoisie geworden, waardoor de werkende stand meer en meer verarmd is. In de ‘sociale’ beweging van die tijd ziet Kuyper de manifestatie van de arbeidersmassa die voor het recht van de arbeider opkomt.

De constatering dat er een ‘sociale kwestie’ is, is het motief van het christelijk-sociaal organiseren in de negentiende eeuw.

De ‘sociale kwestie’ is ook de titel van Kuypers openingsrede op het Sociaal Congres van 1891. Met de sociale kwestie bedoelt Kuyper “dat er ernstige twijfel is gerezen aan de deugdelijkheid van het maatschappelijk gebouw, waarin we wonen; en dat er dientengevolge in de publieke opinie strijd wordt gevoerd over de hechtere grondslagen, waarop een doelmatiger maatschappelijk gebouw, en dat beter bewoonbaar, valt op te trekken.”

De sociale kwestie bestaat eerst “zoo ge architectonische critiek oefent op de menselijke sociëteit zelve, en diensvolgens een andere richting van het maatschappelijk gebouw gewenscht én mogelijk acht”.

Na het eerste Sociaal Congres van 1891 volgende de Christelijk-Sociale Congressen van 1919 en 1953 en het al beschreven Christelijk-Sociaal Congres van 1991.

In katholieke kring werd de actualisering, verdieping en uitwerking van de christelijk sociale traditie meer op het niveau van de bisdommen en in de vorm van diocesane studiedagen ter hand genomen. Zo waren de jaarlijkse conferenties in Rolduc onder leiding van mgr. Poels zelfs internationaal beroemd en trokken zij zowel Limburgse als nationale sleutelfiguren uit politiek, samenleving en kerk.

Sedert 2000 zijn er jaarlijks Christelijk-Sociale Congressen. De thema’s zijn:

2000: Getto’s en pleinen -- Ontmoeting en samenhang; de opgave voor de 21 e eeuw
2001: Wat bezielt mij en mijn organisatie?
2002: Heel de mens – op zoek naar balans
2003: Wat zijn waarden waard?
2004: Goed werk leveren: bezieling WAAR maken
2005: Menselijkheid als maat
2006: Het verschil maken
2007: Maatschappelijk leiderschap; zijn we er klaar voor?!
2008: Solidariteit in de global village
2009: Herstel het vertrouwen!
2010: Een huis om in te wonen, een samenleving met hart en ziel
2011: Schepping en Samenleving. Een duurzame relatie

Missie en Doelstelling

De Stichting Christelijk-Sociaal Congres vormt de bundeling en het platform van omstreeks 40 uiteenlopende maatschappelijke organisaties die zich op grond van hun statuten op hun christelijk-sociale identiteit willen laten aanspreken. CSC is de voortzetting van de Stichting Doorwerking die na het Christelijk-Sociaal Congres van 1991 in het leven werd geroepen om een vervolg te geven aan dit congres.

De aangesloten organisaties hebben gemeen dat zij – op grond van het mens- en maatschappijbeeld dat zij hebben – overtuigd zijn van het belang en de waarde van particuliere organisaties in het veld tussen overheid en burgers. Bovendien willen deze organisaties vanuit hun christelijke identiteit een specifieke bijdrage aan de samenleving leveren.

Deze overtuiging van de toegevoegde waarde van christelijk-sociale organisaties voor de kwaliteit van de samenleving verbindt de organisaties van CSC met elkaar.

CSC wil organisaties steunen en stimuleren om op hun eigen werkterrein met een herkenbaar gezicht activiteiten te ontplooien. Daartoe brengt CSC zowel bestuurders als functionarissen op directie/stafniveau met elkaar in contact. Dit gebeurt via bijeenkomsten van stichtingsraad en stafberaad, door CSC-congressen die om de paar jaar worden gehouden, door een eigen Internet-site en door andere initiatieven zoals het organiseren van een opiniërend gesprek met daarin geïnteresseerde organisaties.

Het accent in het werk van CSC ligt op het stimuleren van initiatieven door de organisaties zelf en daarbij het bevorderen van zoveel mogelijk samenwerking tussen verschillende CSC-organisaties. Deze strategie komt voort uit de overtuiging dat CSC de verantwoordelijkheid voor het vormgeven van de christelijk-sociale identiteit nooit kan en wil overnemen van de organisaties; bovendien beschikt CSC over een bescheiden werkapparaat en dito middelen.

Verwante organisaties

Christelijk Sociaal Netwerk Rotterdam-Rijnmond

Bookmark and Share Nieuws Agenda

Column | Mensen | Deel je bedoelingen | Agenda | Congres | Organisaties | Publicaties | Over ons

© 2000-2014 Stichting Christelijk-Sociaal Congres | Webontwerp: Hans Groen | Beeldmerk Stichting-CSC: Vera Boomsma